#47 Teraz rozpakowujemy Prezent

Jak pamiętamy z poprzednich odcinków tegorocznej wakacyjnej serii, która trwa jeszcze we wrześniu, Bóg obdarzył nas miłością, przede wszystkim nas stworzył, my jednak odpowiedzieliśmy niewdzięcznością - grzechem. Jezus jednak nas zbawił. Teraz kolejny krok - przyjęcie tego zbawienia.

foto z Pixabay

Przyjęcie zbawienia to jest w zasadzie to, co robimy przez całe życie: odpowiadamy miłością na Bożą Miłość. Niektórzy nazywają to zasługiwaniem na Niebo. Choć nazewnictwo może być różne chodzi o to samo: Bóg za darmo w Jezusie ofiarował nam zbawienie, "gdyśmy byli jeszcze grzesznikami" (Rz 5,8). Nie oznacza to jednak, że z automatu będziemy zbawieni. Bóg potrzebuje naszej współpracy, choć to, co najważniejsze, już zrobił.

Dla porównania możemy powiedzieć, że Pan wyposażył nas w broń, która pozwala pokonać każdego wroga, tylko w naszych duchowych bitwach każdego dnia musimy tę broń stosować. Wielu ją odkłada już po Pierwszej Komunii św., czasami po bierzmowaniu. Inni kombinują z bronią i chcą używać jakąś własnej produkcji. Tymczasem jeśli tę broń używamy tylko wedle zaleceń Bożych, jest skuteczna. Co jest tą bronią? Może nią być np. łaska uświęcająca.

Znakomitym potwierdzeniem przyjęcia Bożego zbawienia jest najprościej mówiąc pełnienie Bożej woli, korzystanie z sakramentów świętych, przestrzeganie przykazań, czytanie Pisma Świętego, spełnianie uczynków miłosierdzia względem duszy i ciała. To wszystko nie z musu albo chęci podbudowania własnego ego, ale z miłości. Ważne są próby i dążenia, wcale nie efekt końcowy naszych działań. "Nie za pomyślny wynik nagradzam, ale za cierpliwość i trud dla Mnie podjęty" - powiedział Pan Jezus s. Faustynie (Dz. 86).

Jak ja w codziennym życiu staram się przyjmować zbawienie dokonane przez Jezusa?

Poprzedni odcinek 6. sezonu serii >>>

Pierwszy odcinek 6. sezonu >>>

Ostatni odcinek poprzedniego sezonu serii Pan Bóg na wakacjach >>>

Wszystkie odcinki serii >>>

Trzy obecnie najczęściej czytane teksty na blogu (stan na 08.09.2022)

 

Stacja III - Pierwszy upadek Teresy >>>

Stacja IV - Barbara odwiedza syna w więzieniu >>>

Tydzień biblijny 2019 >>>

Zgodnie z tradycją zapoczątkowaną we wpisie nr 200 >>> pod tym i każdym następnym wpisem znajdziecie zachętę do modlitwy dowolną modlitwą, jeśli możesz to najlepiej Eucharystią, Różańcem św. lub Koronką albo przynajmniej krótkim "Zdrowaś Maryjo"; ale proszę Cię: choć trochę się pomódl! Pomódlmy się w intencjach Pana Jezusa i Maryi, bo oni wiedzą, co w danym momencie jest najlepsze.

Zapraszam też serdecznie na profile społecznościowe, np. Biblia i Historia. 8 grudnia 2018 r. wystartował InBiRR – Internetowo-Biblijne Róże Różańcowe. Zachęcam Was do wspólnej modlitwy.

Wpis to przede wszystkim Słowo, modlitwa to modlitwa. Pozostał jeszcze czyn. Oczywiście wierzę i mam nadzieję, że każdy wpis jest zachętą do zmiany na lepsze czegoś w czynach, ale poczułem przynaglenie, żeby pod każdym wpisem podrzucać Wam jakąś inicjatywę związaną z szeroko pojętym Słowem Bożym, np. jego głoszenie, co jest bardzo bliskie idei biblijnego rabanowania. Gorąco zachęcam: pomóżmy!

Link do akcji, którą można wesprzeć >>>.

Jeśli przeczytałeś powyższy tekst przynajmniej się pomódl; jeśli możesz, pomóż też materialnie.

Bardzo Cię o to proszę.

Za wszystko serdeczne Bóg zapłać. 

Nie jestem biblistą i nie traktujcie proszę moich refleksji jako oficjalnej wykładni Kościoła, niemniej pragnę całym sercem i tak staram się czynić, aby moje przemyślenia wpisywały się w nauczanie Kościoła rzymskokatolickiego. Głęboko wierzę, że w rozważaniach pomaga i inspiruje Duch Święty.

Podzielcie się w komentarzach własnymi przemyśleniami, udostępnijcie też innym.

Proszę na Słowo [#42] 30.08.2022

  Czytania z dnia wraz z komentarzami >>> 

30 sierpnia 2022 - Dzień Powszedni 22. Tygodnia Zwykłego, rok C, II

Serdecznie zapraszam!

fot. Pixabay

"Któż więc poznał zamysł Pana tak, by Go mógł pouczać? My właśnie znamy zamysł Chrystusowy" (1 Kor 2,16)

Mocne słowa. Człowiek oświecony przez Ducha Świętego wchodzi w zażyłą relację z Bogiem i na bazie tej zażyłości oraz życia Słowem Bożym i sakramentami rozeznaje zamysł Boży i nim żyje. To rozeznanie jest nieskończenie cenniejsze niż cała mądrość świata razem wzięta.

Czy na mocy faktu, że jestem chrześcijaninem, poznałem już zamysł Boży?

Przeczytaj też:  #20 Niespodzianka z przestrogą: strzeżmy się krzywych zwierciadeł! >>>

 

"Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach i łaskawy we wszystkich swoich dziełach" (Ps 145,17)

Świat proponuje różne drogi do osiągnięcia sprawiedliwości i łaskawości, a tymczasem sposób na nie jest bardzo prosty: naśladowanie Boga, bo On czyni wszystko sprawiedliwie i jest doskonale łaskawy.

 

Czy Bóg jest dla mnie zawsze pierwszym wzorem we wszystkim?

Przeczytaj też: #17 radośnik Prasowanie z Bogiem  >>>

"«Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boży»" (Łk 4,34)

Tak jak to czytamy m.in. w "Fauście", zło jest do tego stopnia bezradne w swojej złości, że nawet czyniąc zło, paradoksalnie czyni coś, z czego Bóg ma moc wyciągnąć jeszcze większe dobro. To jest dramat zła i dramat ludzi, którzy oddają się złu wobec jawnej potęgi Boga, który jest jedynym spełnieniem i jedyną racją istnienia wszystkiego co widzialne i niewidzialne.

 

Czy dla mnie Bóg jest wszystkim i nie szukam szczęścia gdzie indziej?

Przeczytaj też: #16 Opuszczone rękawice >>>

Przeczytaj też: #1 Niespodzianka dla opornych i nie tylko >>>

 

Proszę na Słowo [#41] 31.07.2022 >>>

Propozycja kolejnego tekstu z Biblijnego Rabanu: #10 trzy poziomy radości >>>  

Do następnego poczytania!

 

PS Zgodnie z tradycją zapoczątkowaną we wpisie nr 200 >>> pod tym i każdym następnym wpisem znajdziecie zachętę do modlitwy dowolną modlitwą, jeśli możesz to najlepiej Eucharystią, Różańcem św. lub Koronką albo przynajmniej krótkim "Zdrowaś Maryjo"; ale proszę Cię: choć trochę się pomódl! Pomódlmy się w intencjach Pana Jezusa i Maryi, bo oni wiedzą, co w danym momencie jest najlepsze. 
Zapraszam też serdecznie na profile społecznościowe, np. Biblia i Historia. 8 grudnia 2018 r. wystartował InBiRR – Internetowo-Biblijne Róże Różańcowe. Zachęcam Was do wspólnej modlitwy.

Wpis to przede wszystkim Słowo, modlitwa to modlitwa. Pozostał jeszcze czyn. Oczywiście wierzę i mam nadzieję, że każdy wpis jest zachętą do zmiany na lepsze czegoś w czynach, ale poczułem przynaglenie, żeby pod każdym wpisem podrzucać Wam jakąś inicjatywę związaną z szeroko pojętym Słowem Bożym, np. jego głoszenie, co jest bardzo bliskie idei biblijnego rabanowania. Gorąco zachęcam: pomóżmy!

Link do akcji, którą można wesprzeć >>>.

Jeśli przeczytałeś powyższy tekst przynajmniej się pomódl; jeśli możesz, pomóż też materialnie.

Bardzo Cię o to proszę.

Za wszystko serdeczne Bóg zapłać.  

Nie jestem biblistą i nie traktujcie proszę moich refleksji jako oficjalnej wykładni Kościoła, niemniej pragnę całym sercem i tak staram się czynić, aby moje przemyślenia wpisywały się w nauczanie Kościoła rzymskokatolickiego. Głęboko wierzę, że w rozważaniach pomaga i inspiruje Duch Święty.

Podzielcie się w komentarzach własnymi przemyśleniami, udostępnijcie też innym.

#46 Ale Zbawiciel został nam dany

Gdybyśmy poprzestali na poprzednim punkcie Kerygmatu, nasz los byłby opłakany, bo przecież "zapłatą za grzech jest śmierć" (Rz 6,23).

Ale "łaska przez Boga dana to życie wieczne w Chrystusie Jezusie, Panu naszym" (Rz 6,23). A poza tym "gdzie jednak wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska" (Rz 5,20).

I "gdy jednak nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo" (Ga 4,4-5).

Bo przecież "tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne" (J 3,16).

A Jezus nie został zmuszony, lecz dobrowolnie przyjął mękę. To był nakaz Boga Ojca, ale nakaz Miłości: "Nikt Mi go (życia) nie zabiera, lecz Ja od siebie je oddaję. Mam moc je oddać i mam moc je znów odzyskać. Taki nakaz otrzymałem od mojego Ojca" (J 10,18). 

foto z Pixabay

Właściwie na powyższych cytatach moglibyśmy poprzestać, bo dobitnie pokazują one to, co zrobił Bóg: zamiast nas potępić za grzech, czyli odrzucenie Jego Miłości, On zesłał nam Pana Jezusa, aby Ten nas zbawił. Czyż nie jest to najradośniejsza prawda naszej wiary?

Może niech tyle rozważania na dziś wystarczy. Bardzo gorąco Was zachęcam: usiądźcie dziś chociaż z 15 minut i tak naprawdę pomyślcie jak "wielka to Miłość Boga Ojca była, że wydał na śmierć jedynego Syna".

A jak pomyślimy nad tym, czas na czyny.

Komu dziś przypomnę z radością o odkupieńczej Miłości Jezusa?

Poprzedni odcinek 6. sezonu serii >>>

Pierwszy odcinek 6. sezonu >>>

Ostatni odcinek poprzedniego sezonu serii Pan Bóg na wakacjach >>>

Wszystkie odcinki serii >>>

Trzy obecnie najczęściej czytane teksty na blogu (stan na 22.08.2022)

 

Stacja III - Pierwszy upadek Teresy >>>

Stacja IV - Barbara odwiedza syna w więzieniu >>>

Tydzień biblijny 2019 >>>

Zgodnie z tradycją zapoczątkowaną we wpisie nr 200 >>> pod tym i każdym następnym wpisem znajdziecie zachętę do modlitwy dowolną modlitwą, jeśli możesz to najlepiej Eucharystią, Różańcem św. lub Koronką albo przynajmniej krótkim "Zdrowaś Maryjo"; ale proszę Cię: choć trochę się pomódl! Pomódlmy się w intencjach Pana Jezusa i Maryi, bo oni wiedzą, co w danym momencie jest najlepsze.

Zapraszam też serdecznie na profile społecznościowe, np. Biblia i Historia. 8 grudnia 2018 r. wystartował InBiRR – Internetowo-Biblijne Róże Różańcowe. Zachęcam Was do wspólnej modlitwy.

Wpis to przede wszystkim Słowo, modlitwa to modlitwa. Pozostał jeszcze czyn. Oczywiście wierzę i mam nadzieję, że każdy wpis jest zachętą do zmiany na lepsze czegoś w czynach, ale poczułem przynaglenie, żeby pod każdym wpisem podrzucać Wam jakąś inicjatywę związaną z szeroko pojętym Słowem Bożym, np. jego głoszenie, co jest bardzo bliskie idei biblijnego rabanowania. Gorąco zachęcam: pomóżmy!

Link do akcji, którą można wesprzeć >>>.

Jeśli przeczytałeś powyższy tekst przynajmniej się pomódl; jeśli możesz, pomóż też materialnie.

Bardzo Cię o to proszę.

Za wszystko serdeczne Bóg zapłać. 

Nie jestem biblistą i nie traktujcie proszę moich refleksji jako oficjalnej wykładni Kościoła, niemniej pragnę całym sercem i tak staram się czynić, aby moje przemyślenia wpisywały się w nauczanie Kościoła rzymskokatolickiego. Głęboko wierzę, że w rozważaniach pomaga i inspiruje Duch Święty.

Podzielcie się w komentarzach własnymi przemyśleniami, udostępnijcie też innym.

#45 I pojawił się grzech

W tym roku w wakacje przypominamy sobie czym jest kerygmat. To absolutna podstawa podstaw - baza. 

Wiemy, że Bóg jest Miłością.

Kochający Bóg uczynił człowieka istotą wolną, bo miłość nigdy nie zniewala. 

I pojawił się grzech: "Dlatego też jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, i w ten sposób śmierć przeszła na wszystkich ludzi, ponieważ wszyscy zgrzeszyli..." (Rz 5,12).

foto z Pixabay

Tak, prawdziwa miłość nigdy nie zniewala. Człowiek był szczęśliwy, ale pozwolił sobie odebrać to szczęście. Poszedł za podszeptem złego ducha i zdradził odwieczną Bożą Miłość. 

Grzech pierworodny można porównać do uderzenia obuchem w głowę. My wszyscy, z wyjątkiem Matki Bożej i oczywiście Pana Jezusa, naznaczeni jesteśmy tym uderzeniem. Mamy zmącony obraz Boga Ojca, nie widzimy jasno, nie potrafimy szybko i jednoznacznie odróżnić subtelnego zła od niejasnego dobra. Wiele rzeczy nam się miesza. Często jesteśmy niestali i zwracamy się ku różnym prądom niczym chorągiewka na wietrzne.

Czasami możemy odnieść wrażenie, że dobro przychodzi nam z ogromnym wysiłkiem, a żeby czynić zło, wystarczy niewiele.

Św. Paweł pisał: "Wiemy przecież, że Prawo jest duchowe. A ja jestem cielesny, zaprzedany w niewolę grzechu. Nie rozumiem bowiem tego, co czynię, bo nie czynię tego, co chcę, ale to, czego nienawidzę - to właśnie czynię" (Rz 7,14-15).

Bylibyśmy w tragicznym położeniu, gdyby nie kolejny punkt Kerygmatu, ale o tym już w następnym odcinku.

Komu dziś zwrócę z miłością uwagę na jego grzech?

Poprzedni odcinek 6. sezonu serii >>>

Ostatni odcinek poprzedniego sezonu serii Pan Bóg na wakacjach >>>

Wszystkie odcinki serii >>>

Trzy obecnie najczęściej czytane teksty na blogu (stan na 10.08.2022)

 

Stacja III - Pierwszy upadek Teresy >>>

Stacja IV - Barbara odwiedza syna w więzieniu >>>

Tydzień biblijny 2019 >>>

Zgodnie z tradycją zapoczątkowaną we wpisie nr 200 >>> pod tym i każdym następnym wpisem znajdziecie zachętę do modlitwy dowolną modlitwą, jeśli możesz to najlepiej Eucharystią, Różańcem św. lub Koronką albo przynajmniej krótkim "Zdrowaś Maryjo"; ale proszę Cię: choć trochę się pomódl! Pomódlmy się w intencjach Pana Jezusa i Maryi, bo oni wiedzą, co w danym momencie jest najlepsze.

Zapraszam też serdecznie na profile społecznościowe, np. Biblia i Historia. 8 grudnia 2018 r. wystartował InBiRR – Internetowo-Biblijne Róże Różańcowe. Zachęcam Was do wspólnej modlitwy.

Wpis to przede wszystkim Słowo, modlitwa to modlitwa. Pozostał jeszcze czyn. Oczywiście wierzę i mam nadzieję, że każdy wpis jest zachętą do zmiany na lepsze czegoś w czynach, ale poczułem przynaglenie, żeby pod każdym wpisem podrzucać Wam jakąś inicjatywę związaną z szeroko pojętym Słowem Bożym, np. jego głoszenie, co jest bardzo bliskie idei biblijnego rabanowania. Gorąco zachęcam: pomóżmy!

Link do akcji, którą można wesprzeć >>>.

Jeśli przeczytałeś powyższy tekst przynajmniej się pomódl; jeśli możesz, pomóż też materialnie.

Bardzo Cię o to proszę.

Za wszystko serdeczne Bóg zapłać. 

Nie jestem biblistą i nie traktujcie proszę moich refleksji jako oficjalnej wykładni Kościoła, niemniej pragnę całym sercem i tak staram się czynić, aby moje przemyślenia wpisywały się w nauczanie Kościoła rzymskokatolickiego. Głęboko wierzę, że w rozważaniach pomaga i inspiruje Duch Święty.

Podzielcie się w komentarzach własnymi przemyśleniami, udostępnijcie też innym.

Proszę na Słowo [#41] 31.07.2022

 Czytania z dnia wraz z komentarzami >>> 

31 lipca 2022 - Osiemnasta Niedziela Zwykła, rok C, II

Trwając w XVIII Tygodniu Zwykłym, przypomnijmy sobie czytania z minionej niedzieli. Serdecznie zapraszam do rozważenia tych czytań pod kątem wiary!

foto z Pixabay

"Cóż bowiem ma człowiek z wszelkiego swego trudu i z pracy ducha swego, którą mozoli się pod słońcem?" (Koh 2,22)

Po lekturze tego fragmentu zarysował mi się w głowie obraz mrówki, która biega i mozoli się pod słońcem, a wszystkie problemy dokoła, choćby obiektywnie małe, jawią jej się jako wielkie. Aby temu zaradzić istnieje potrzeba oderwania się od tych spraw i spojrzenia na nie oczyma wiary, z dalszej perspektywy.

Czy ja przypadkiem nie przypominam małej biegającej mrówki, która czuje się przytłoczona wieloma sprawami?

Przeczytaj też:  #8 mitołamacz Stosunek Boga do niewolnictwa >>>

                     

"A dobroć Pana Boga naszego niech będzie nad nami! I wspieraj pracę rąk naszych, wspieraj dzieło rąk naszych!" (Ps 90,17)

W tym fragmencie pięknie widać pierwsze owoce oderwania się od problemów, rozpostarcia skrzydeł wiary: człowiek wie, że nad jego mozołem jest Pan i to On nas wspiera we wszystkim.

Czy mam świadomość kochającej Bożej obecności na co dzień?

Przeczytaj też: #8 Pan Bóg na niebie, czyli we wszechświecie - opowieść wakacyjna >>>

 

"Jeśliście więc razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga" (Kol 3,1)

Wzbijanie się na skrzydłach wiary to nie tylko spoglądanie na prace i problemy w kontekście Boga, ale przede wszystkim na tyle wysokie wzlatywanie, aby nie rzeczy tego świata, ale sprawy Boże w pierwszej kolejności nas pociągały.

 

Kto jest dla mnie ważniejszy: Bóg czy rzeczy tego świata?

Przeczytaj też: Biblijne proroctwa, przepowiednie, wizje - wierzyć czy nie wierzyć? >>>

"Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem" (Łk 12,21)

Osiągnięcie odpowiedniej prędkości kosmicznej, tzw. pierwszej, pozwala całkiem oderwać się od Ziemi. Dzisiejsza Ewangelia do osiągania takiej prędkości zachęca. To nie oznacza, że człowiek maksymalnie wierzący w ogóle nie patrzy na ziemię, ale chodzi o to, że patrzy okiem maksymalnie wolnym, doskonalej nawet niż Hiob. To już nie jest szybowanie nad lasem, ale na orbicie. 

 

Jaka jest moja wiara: latam nad łąką czy już śmigam po orbicie?

Przeczytaj też: #6 Pan Bóg na górze - opowieść wakacyjna >>>

Przeczytaj też: #44 Na początku była Miłość >>>

 

Proszę na Słowo [#40] 30.06.2022 >>>

Propozycja kolejnego tekstu z Biblijnego Rabanu: Gość specjalny - Ryszard Koszczyński >>>  

Do następnego poczytania!

 

PS Zgodnie z tradycją zapoczątkowaną we wpisie nr 200 >>> pod tym i każdym następnym wpisem znajdziecie zachętę do modlitwy dowolną modlitwą, jeśli możesz to najlepiej Eucharystią, Różańcem św. lub Koronką albo przynajmniej krótkim "Zdrowaś Maryjo"; ale proszę Cię: choć trochę się pomódl! Pomódlmy się w intencjach Pana Jezusa i Maryi, bo oni wiedzą, co w danym momencie jest najlepsze. 
Zapraszam też serdecznie na profile społecznościowe, np. Biblia i Historia. 8 grudnia 2018 r. wystartował InBiRR – Internetowo-Biblijne Róże Różańcowe. Zachęcam Was do wspólnej modlitwy.

Wpis to przede wszystkim Słowo, modlitwa to modlitwa. Pozostał jeszcze czyn. Oczywiście wierzę i mam nadzieję, że każdy wpis jest zachętą do zmiany na lepsze czegoś w czynach, ale poczułem przynaglenie, żeby pod każdym wpisem podrzucać Wam jakąś inicjatywę związaną z szeroko pojętym Słowem Bożym, np. jego głoszenie, co jest bardzo bliskie idei biblijnego rabanowania. Gorąco zachęcam: pomóżmy!

Link do akcji, którą można wesprzeć >>>.

Jeśli przeczytałeś powyższy tekst przynajmniej się pomódl; jeśli możesz, pomóż też materialnie.

Bardzo Cię o to proszę.

Za wszystko serdeczne Bóg zapłać.  

Nie jestem biblistą i nie traktujcie proszę moich refleksji jako oficjalnej wykładni Kościoła, niemniej pragnę całym sercem i tak staram się czynić, aby moje przemyślenia wpisywały się w nauczanie Kościoła rzymskokatolickiego. Głęboko wierzę, że w rozważaniach pomaga i inspiruje Duch Święty.

Podzielcie się w komentarzach własnymi przemyśleniami, udostępnijcie też innym.

#44 Na początku była Miłość

W imię Boże rozpoczynamy 6. sezon wakacyjnej serii "Pan Bóg na wakacjach". Wszystkie poprzednie odcinku znajdziecie tutaj >>>.

Chciałbym, aby tegoroczna seria była zachętą do bardzo ważnej, może kluczowej, praktyki wakacyjnej. I nie tylko wakacyjnej. Chodzi o to, żeby wszędzie tam, gdzie spędzamy wakacje, mówić o Panu Bogu. Nie zawsze trzeba od razu wyjeżdżać z wielkimi traktatami i rozprawami teologicznymi pod ręką. Czasami wystarczy podstawa podstaw. Może czasami także nam brakuje tej bazy i dlatego konstrukcja naszej wiary chwieje się pod byle jakimi podmuchami tego świata. Oto Kerygmat i nim w te wakacje się zajmiemy!

Kerygmat to absolutna baza dla każdego chrześcijanina. To pierwsze przesłanie, które powinniśmy przekazać osobie nieznającej Pana Boga.

Dziś pierwszy z sześciu punktów Kerygmatu: Bóg jest Miłością.

Św. Jan w swoim pierwszym liście napisał: "Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, ponieważ miłość jest z Boga, a każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością" (1 J 4,7-8).

foto z Pixabay

Miłość Boża na przestrzeni dziejów przejawiała się na najróżniejsze sposoby: poprzez stworzenie świata, prowadzenie świata, szczególnie Ludu Wybranego, a w sposób najdoskonalszy objawiła się we Wcieleniu Syna Bożego. Właśnie w tej wakacyjnej serii, w poszczególnych sezonach, odkrywamy Bożą Miłość w otaczającym nas świecie, w codzienności, ale też w trudnych fragmentach Biblii, itd. Wakacje to jeden z najlepszych okresów w roku, żeby na nowo pochylić się nad prawdą o Bożej Miłości. I to nie tylko Miłości do ogółu, ale także w skali mikro, tak bardzo indywidualnie: do mnie i do Ciebie. Doświadczamy jej na wiele sposób, a szczególnie w sakramentach Eucharystii oraz pokuty i pojednania.

Zapamiętajmy takie równanie:

Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię (Rdz 1,1) + Na początku było Słowo (J 1,1)  = Na początku była Miłość

Komu dziś opowiem o Bożej Miłości?

Ostatni odcinek poprzedniego sezonu serii Pan Bóg na wakacjach >>>

Trzy obecnie najczęściej czytane teksty na blogu (stan na 19.07.2022)

 

Stacja III - Pierwszy upadek Teresy >>>

Stacja IV - Barbara odwiedza syna w więzieniu >>>

Tydzień biblijny 2019 >>>

Zgodnie z tradycją zapoczątkowaną we wpisie nr 200 >>> pod tym i każdym następnym wpisem znajdziecie zachętę do modlitwy dowolną modlitwą, jeśli możesz to najlepiej Eucharystią, Różańcem św. lub Koronką albo przynajmniej krótkim "Zdrowaś Maryjo"; ale proszę Cię: choć trochę się pomódl! Pomódlmy się w intencjach Pana Jezusa i Maryi, bo oni wiedzą, co w danym momencie jest najlepsze.

Zapraszam też serdecznie na profile społecznościowe, np. Biblia i Historia. 8 grudnia 2018 r. wystartował InBiRR – Internetowo-Biblijne Róże Różańcowe. Zachęcam Was do wspólnej modlitwy.

Wpis to przede wszystkim Słowo, modlitwa to modlitwa. Pozostał jeszcze czyn. Oczywiście wierzę i mam nadzieję, że każdy wpis jest zachętą do zmiany na lepsze czegoś w czynach, ale poczułem przynaglenie, żeby pod każdym wpisem podrzucać Wam jakąś inicjatywę związaną z szeroko pojętym Słowem Bożym, np. jego głoszenie, co jest bardzo bliskie idei biblijnego rabanowania. Gorąco zachęcam: pomóżmy!

Link do akcji, którą można wesprzeć >>>.

Jeśli przeczytałeś powyższy tekst przynajmniej się pomódl; jeśli możesz, pomóż też materialnie.

Bardzo Cię o to proszę.

Za wszystko serdeczne Bóg zapłać. 

Nie jestem biblistą i nie traktujcie proszę moich refleksji jako oficjalnej wykładni Kościoła, niemniej pragnę całym sercem i tak staram się czynić, aby moje przemyślenia wpisywały się w nauczanie Kościoła rzymskokatolickiego. Głęboko wierzę, że w rozważaniach pomaga i inspiruje Duch Święty.

Podzielcie się w komentarzach własnymi przemyśleniami, udostępnijcie też innym.

Proszę na Słowo [#40] 30.06.2022

Czytania z dnia wraz z komentarzami >>> 

30 czerwca 2022 - Wspomnienie Świętych Pierwszych Męczenników św. Kościoła Rzymskiego, rok C, II

Zapraszam!

foto z Pixabay

"Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam? On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał, jakże miałby wraz z Nim i wszystkiego nam nie darować?" (Rz 8,31b-32)

To jeden z najbardziej przepełnionych nadzieją fragmentów Biblii. Nie wymaga komentarza. Może dodajmy tylko tyle, że tutaj nawet akcent kładziony jest nie na nasze zasługi, ale na odkupieńczą Miłość Ojca i Syna, co oczywiście nie znosi potrzeby żalu człowiek za grzechy i oddania ich Bogu na spowiedzi. To jeszcze bardziej potęguje wymowę tego fragmentu.

Czy w tej perykopie biblijnej znajduję moje szczęście i chrześcijańską nadzieję?

Przeczytaj też:  Niewinny na krzyż, winni do nieba >>>

                     

"Gdyby Pan nie był po naszej stronie, gdy ludzie przeciw nam powstali, wtedy pochłonęliby nas żywcem, gdy gniew ich przeciw nam zapłonął" (Ps 124(123),2-3)

W tym fragmencie dostrzegam głębię Bożego Miłosierdzia. Ci, którzy nie uciekają się do Pana, są nawet jawnie Jego wrogami, jednak nie giną natychmiast. Prawda, że świat ich wtedy nie atakuje, bo są po jego stronie, ale jednak często dobrze im się wiedzie. Nad tym nieraz zastanawiają się już księgi Starego Testamentu. W Starym Prawie raczej myślano, że bogobojnym zawsze dobrze się wiedzie, a katusze cierpią grzesznicy, tymczasem nierzadko dzieje się inaczej. Jedną z odpowiedzi na to jest prawda o Bożym Miłosierdziu, które nie chce, aby grzesznik zginał, ale aby "się nawrócił i żył" (Ez 18,23).

Czy pragnę śmierci grzeszników, czy raczej ich nawrócenia, uznając także siebie za grzesznika?

Przeczytaj też: Miłosierdzie czy ofiara >>>

 

"Będziecie słyszeć o wojnach i o pogłoskach wojennych; uważajcie, nie trwóżcie się tym. To musi się stać, ale to jeszcze nie koniec!" (Mt 24,6)

Warto podkreślić tę wzmiankę: "to jeszcze nie koniec!". W obliczu wojen i ucisków, także współcześnie, wielu wieszczy rychły koniec świata. Pan Jezus nie mówi, kiedy będzie koniec, ale mówi, że to jeszcze nie teraz, nie od razu koniec nastąpi. To też pokazuje, że lepiej nie skupiać się na konkretnych datach, ale raczej żyć jak najlepiej i troszczyć się o zbawienie własne i innych.

Może właśnie chrześcijanin słysząc pogłoski o końcu świata powinien się radować, że Pan jest blisko, a w kontekście tego, że koniec nie jest jeszcze bardzo bliski, powinien się smucić, że jeszcze nie od razu nastanie  nowe niebo i nowa ziemia. Ale Jezus przecież cały czas jest z nami w Eucharystii, w swoim Kościele.

 

Czy odczuwam pokój serca, gdy słyszę o wojnach i katastrofach?

Przeczytaj też: Biblijne proroctwa, przepowiednie, wizje - wierzyć czy nie wierzyć? >>>

Przeczytaj też: Kto w Dziejach Apostolskich (dosłownie) umarł w czasie Eucharystii i ożył?  >>>

 

Proszę na Słowo [#39] 31.05.2022 >>>

Propozycja kolejnego tekstu z Biblijnego Rabanu: Gość specjalny - Ryszard Koszczyński >>>  

Do następnego poczytania

 

PS Zgodnie z tradycją zapoczątkowaną we wpisie nr 200 >>> pod tym i każdym następnym wpisem znajdziecie zachętę do modlitwy dowolną modlitwą, jeśli możesz to najlepiej Eucharystią, Różańcem św. lub Koronką albo przynajmniej krótkim "Zdrowaś Maryjo"; ale proszę Cię: choć trochę się pomódl! Pomódlmy się w intencjach Pana Jezusa i Maryi, bo oni wiedzą, co w danym momencie jest najlepsze. 
Zapraszam też serdecznie na profile społecznościowe, np. Biblia i Historia. 8 grudnia 2018 r. wystartował InBiRR – Internetowo-Biblijne Róże Różańcowe. Zachęcam Was do wspólnej modlitwy.

Wpis to przede wszystkim Słowo, modlitwa to modlitwa. Pozostał jeszcze czyn. Oczywiście wierzę i mam nadzieję, że każdy wpis jest zachętą do zmiany na lepsze czegoś w czynach, ale poczułem przynaglenie, żeby pod każdym wpisem podrzucać Wam jakąś inicjatywę związaną z szeroko pojętym Słowem Bożym, np. jego głoszenie, co jest bardzo bliskie idei biblijnego rabanowania. Gorąco zachęcam: pomóżmy!

Link do akcji, którą można wesprzeć >>>.

Jeśli przeczytałeś powyższy tekst przynajmniej się pomódl; jeśli możesz, pomóż też materialnie.

Bardzo Cię o to proszę.

Za wszystko serdeczne Bóg zapłać.  

Nie jestem biblistą i nie traktujcie proszę moich refleksji jako oficjalnej wykładni Kościoła, niemniej pragnę całym sercem i tak staram się czynić, aby moje przemyślenia wpisywały się w nauczanie Kościoła rzymskokatolickiego. Głęboko wierzę, że w rozważaniach pomaga i inspiruje Duch Święty.

Podzielcie się w komentarzach własnymi przemyśleniami, udostępnijcie też innym.