Proszę na Słowo [#51] 26.07.2023

Czytania z dnia wraz z komentarzami >>> 

26 lipca 2023 - Wspomnienie św. Joachima i Anny, rodziców Najświętszej Maryi Panny, rok A, I

"Proszę na Słowo" po raz 51, czyli jesteśmy już po pięćdziesiątce :)

Św. Anna i św. Joachim, rodzice Matki Chrystusa, foto z Wikipedii w domenie publicznej

"Potomstwo ich trwa zawsze, a chwała ich nie będzie wymazana" (Syr 44,13)

   

Czytając te piękne obietnice dla ludzi sprawiedliwych, może się nam nasunąć skojarzenie z obietnicą dla króla Dawida: "Przede Mną dom twój i twoje królestwo będzie trwać na wieki. Twój tron będzie utwierdzony na wieki" (2 Sm 7,16). Czasy Dawida i czasy Joachima i Anny dzieli ok. 1000 lat, a tymczasem obietnice Pana są niezmienne. Co więcej, to właśnie Joachim i Anna są już niemal bezpośrednimi świadkami wypełnienia tych obietnic, w osobie Jezusa Chrystusa. Także i my, żyjący dwa tysiąclecia po Panu Jezusie, dalej jesteśmy wpisani w Boże obietnice i one dotycząc również nas, jeśli podążamy za Panem.  

         Czy mocno wierzę w Boże obietnice w kontekście mojego życia i życia moich bliskich?

 

Przeczytaj też: Joasz- płomyk Bożej obietnicy >>>

 

"To jest miejsce mego odpoczynku na wieki, tu będę mieszkał, bo tego pragnąłem dla siebie" (Ps 132(131),14)  

 

Syjon, a dla nas chrześcijan bardziej tabernakula w kościołach to szczególne miejsca przebywania Pana Boga. Są jednak jeszcze inne, dla Boga chyba najbardziej wyjątkowe miejsca, w których pragnie stale przebywać - to nasze serca. 

         Czy w moim sercu jest Bogu wygodnie, czy ja Go w ogóle przyjąłem do swojego serca...?

 

Przeczytaj też: Jedyny taki ktoś we wszechświecie >>>

       "Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy                           patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli" (Mt 13,17)

        Tak, święci Anna i Joachim byli jednymi z tych szczęśliwców, którzy w ciągu historii zbawienia znaleźli się niemal bezpośrednio w czasie, kiedy Syn Boży stał się człowiekiem. Ewangelie nic nie mówią czy dziadkowie Pana Jezusa żyli jeszcze, kiedy On się urodził, niemniej jednak byli już bardzo blisko Pana. Spróbujmy pomyśleć o cytowanym wyżej wierszu nie jako o oczekiwaniu jedynie na wielkie słowa i czyny Mesjasza. Być może Joachim i Anna, a już na pewno Matka Boża i św. Józef widzieli jak Jezus dorastał, jak się bawił, jak może nieraz się wywrócił, itp. Szczęśliwe ich oczy, że widzieli Pana, który stał się w pełni Człowiekiem we wszystkim oprócz grzechu.

 

        Czy dostrzegam przejawy Boga w tym co wielkie, czy potrafię też dostrzec Jego Miłość w czymś niepozornym, np. wróbelku, która zajada się ziarnami - darem od Boga także dla niego? Czy widzę wielkość Pana jedynie w Jego wielkich dziełach życia publicznego, zapominając, że każda chwila, także każda z dzieciństwa Chrystusa, jest nieskończenie wartościowa?

Przeczytaj też: Teolog w piaskownicy >>>

Przeczytaj też: #49 We wspólnocie idziemy do Nieba >>>

 

Proszę na Słowo [#50] 29.06.2023 >>>

Propozycja tekstu z mojego drugiego bloga Historia Nauczycielką Życia: #117 Gratka! Antyczne zwoje online >>>

A seria "Proszę na Słowo" rozpoczęła się 16 lipca 2020 r. >>>

Jestem Wam bardzo wdzięczny, że już od ponad 50. odcinków czytacie tę serię!!! Do następnego poczytania!

 

PS Zgodnie z tradycją zapoczątkowaną we wpisie nr 200 >>> pod tym i każdym następnym wpisem znajdziecie zachętę do modlitwy dowolną modlitwą, jeśli możesz to najlepiej Eucharystią, Różańcem św. lub Koronką albo przynajmniej krótkim "Zdrowaś Maryjo"; ale proszę Cię: choć trochę się pomódl! Pomódlmy się w intencjach Pana Jezusa i Maryi, bo oni wiedzą, co w danym momencie jest najlepsze. 
Zapraszam też serdecznie na profile społecznościowe, np. Biblia i Historia. 8 grudnia 2018 r. wystartował InBiRR – Internetowo-Biblijne Róże Różańcowe. Zachęcam Was do wspólnej modlitwy.

Wpis to przede wszystkim Słowo, modlitwa to modlitwa. Pozostał jeszcze czyn. Oczywiście wierzę i mam nadzieję, że każdy wpis jest zachętą do zmiany na lepsze czegoś w czynach, ale poczułem przynaglenie, żeby pod każdym wpisem podrzucać Wam jakąś inicjatywę związaną z szeroko pojętym Słowem Bożym, np. jego głoszenie, co jest bardzo bliskie idei biblijnego rabanowania. Gorąco zachęcam: pomóżmy!

Link do akcji, którą można wesprzeć >>>.

Jeśli przeczytałeś powyższy tekst przynajmniej się pomódl; jeśli możesz, pomóż też materialnie.

Bardzo Cię o to proszę.

Za wszystko serdeczne Bóg zapłać.  

Nie jestem biblistą i nie traktujcie proszę moich refleksji jako oficjalnej wykładni Kościoła, niemniej pragnę całym sercem i tak staram się czynić, aby moje przemyślenia wpisywały się w nauczanie Kościoła rzymskokatolickiego. Głęboko wierzę, że w rozważaniach pomaga i inspiruje Duch Święty.

Podzielcie się w komentarzach własnymi przemyśleniami, udostępnijcie też innym.

#50 Ewangelia katechumena

W imię Boże rozpoczynamy 7. sezon wakacyjnej serii "Pan Bóg na wakacjach". Mamy też mały jubileusz, bo to dokładnie 50. wakacyjny odcinek na tym blogu :)

Wszystkie poprzednie odcinku znajdziecie tutaj >>>

Przyjrzymy się pokrótce 4 Ewangeliom i do każdej z nich będę miał dla Was pewną propozycję. Są one niczym ten sam budynek widziany z czterech stron. Tym budynkim jest Jezus Chrystus i Jego Dzieło.

Na początek bierzemy pod lupę Ewangelię według św. Marka, która choć druga w naszym zbiorze ksiąg Nowego Testamentu po Ewangelii św. Mateusza, to jednak powszechnie jest uznawana za najstarszą spośród Ewangelii kanonicznych. Mówi się i pisze, że powstała już w latach 64-70, a najprawdopodobniej w 65 r., po męczeńskiej śmierci św. Piotra i św. Pawła. 

Bardzo często wskazuje się na to, że św. Marek w swojej Ewangelii spisał wiele elementów nauczania św. Piotra, którego był uczniem, czyli jest to pośrednio Ewangelia pierwszego Papieża. Zdaniem niektórych potwierdzeniem tej tezy jest to, iż w tej Ewangelii Piotr jest ukazany realistycznie, razem z jego wadami, co chciał, aby Marek zapisał, ukazując go w całej pełni: z cnotami i wadami.

Sam św. Marek (Jan Marek) wedle tradycji należał do grona 72 uczniów Pana Jezusa. Po Wniebowstąpieniu Chrystusa współpracował ze świętymi Piotrem i Pawłem. Miał zginąć śmiercią męczeńską ok. 68 r. Wspominany jest w liturgii 25 kwietnia.

Św. Marek Ewangelistą, fot. Bizantyjska mozaika z XI w., foto z Wikimedii w domenie publicznej

Niektórzy badacze twierdzą, że święci Mateusz i Łukasz, pisząc swoje Ewangelie, czerpali z dorobku św. Marka. Faktem jest, że znajdujemy fragmenty wspólne tym trzem Ewangelistom, ale też są takie, które widnieją tylko u Marka, tylko u Łukasza i tylko u Mateusza, co potwierdza, że każdy z Ewangelistów miał też swoje źródła, z których czerpał. W literaturze biblijnej porusza się też temat tzw. źródła Q, z którego mieli korzystać Mateusz i Łukasz, a które nie zachowało się do dziś.

Styl Ewangelii św. Marka nie jest wyszukany. Zawiera m.in. wyrażenia potoczne i gwarowe. Jest wręcz pisana nieco w stylu gawędziarskim. Dzieło było skierowane do ludzi nieznających języka aramejskiego i żydowskich zwyczajów, które w tej Ewangelii są wyjaśniane.

Znamienne, że Ewangelia Marka jest Ewangelią czynów i cudów Jezusa, zawiera też sporo fragmentów ukazujących Pana Jezusa jako Egzorcystę. Poza zdecydowanie mniej licznymi opisami słów i mów Jezusa, Marek skupia się na wartkiej akcji, a nie na słowach.

W związku z powyższym Ewangelia św. Marka jest bardzo krótkim tekstem, bo składa się zaledwie z 16 rozdziałów. Badacze wskazują, że zasadniczym jej tematem jest poszukiwanie odpowiedzi na pytanie: Kim jest Jezus? To pytanie zadają wszyscy, którzy stykają się z Jezusem, także Jego Apostołowie. W momencie kulminacyjnym Ewangelii (Mk 8,27-30), jest scena pod Cezareą Filipową, gdzie Piotr wyznaje bóstwo Pana Jezusa. Od tego momentu Jezus coraz więcej mówi uczniom o męce i przygotowuje ich na nią.

Ewangelia św. Marka jest też tekstem, który pięknie pokazuje Jezusa jako wychowawcę swoich uczniów, zwłaszcza Apostołów. W związku z tym, co zostało do tej pory powiedziane, bardzo często mówi się, że Ewangelia Marka jest Ewangelią katechumena, czyli kogoś, kto przygotowuje się do chrztu. Taki człowiek ze zwięzłej Ewangelii dowiaduje się najważniejszych kwestii o Jezusie i Jego działalności. Podobno ta Ewangelia była odczytywana katechumenom przed przyjęciem przez nich chrztu w wigilię paschalną.

I jeszcze ciekawostka: Niektórzy twierdzą, że młodzieniec, o którym mowa w scenie pojmania Pana Jezusa to autograf św. Marka, jakoby on właśnie miał być tym młodzieńcem (por. Mk 14,51-52).

Gorąco zachęcam do zgłębiania wiedzy o Ewangelii według św. Marka choćby poprzez wspaniałą serię na EWTN Polska, gdzie interesujące wykłady prowadzi ks. Ryszard Kempiak SDB:

Link do całej serii >>>

Ostatni odcinek poprzedniego sezonu serii Pan Bóg na wakacjach >>>

Wszystkie odcinki serii >>>

Trzy obecnie najczęściej czytane teksty na blogu (stan na 30.09.2022):

 

Stacja III - Pierwszy upadek Teresy >>>

Stacja IV - Barbara odwiedza syna w więzieniu >>>

Tydzień biblijny 2019 >>>

Zgodnie z tradycją zapoczątkowaną we wpisie nr 200 >>> pod tym i każdym następnym wpisem znajdziecie zachętę do modlitwy dowolną modlitwą, jeśli możesz to najlepiej Eucharystią, Różańcem św. lub Koronką albo przynajmniej krótkim "Zdrowaś Maryjo"; ale proszę Cię: choć trochę się pomódl! Pomódlmy się w intencjach Pana Jezusa i Maryi, bo oni wiedzą, co w danym momencie jest najlepsze.

Zapraszam też serdecznie na profile społecznościowe, np. Biblia i Historia. 8 grudnia 2018 r. wystartował InBiRR – Internetowo-Biblijne Róże Różańcowe. Zachęcam Was do wspólnej modlitwy.

Wpis to przede wszystkim Słowo, modlitwa to modlitwa. Pozostał jeszcze czyn. Oczywiście wierzę i mam nadzieję, że każdy wpis jest zachętą do zmiany na lepsze czegoś w czynach, ale poczułem przynaglenie, żeby pod każdym wpisem podrzucać Wam jakąś inicjatywę związaną z szeroko pojętym Słowem Bożym, np. jego głoszenie, co jest bardzo bliskie idei biblijnego rabanowania. Gorąco zachęcam: pomóżmy!

Link do akcji, którą można wesprzeć >>>.

Jeśli przeczytałeś powyższy tekst przynajmniej się pomódl; jeśli możesz, pomóż też materialnie.

Bardzo Cię o to proszę.

Za wszystko serdeczne Bóg zapłać. 

Nie jestem biblistą i nie traktujcie proszę moich refleksji jako oficjalnej wykładni Kościoła, niemniej pragnę całym sercem i tak staram się czynić, aby moje przemyślenia wpisywały się w nauczanie Kościoła rzymskokatolickiego. Głęboko wierzę, że w rozważaniach pomaga i inspiruje Duch Święty.

Podzielcie się w komentarzach własnymi przemyśleniami, udostępnijcie też innym.

Proszę na Słowo [#50] 29.06.2023

 Czytania z dnia wraz z komentarzami >>> 

29 czerwca 2023 - Uroczystość świętych Apostołów Piotra i Pawła, rok A, I

Serdecznie zapraszam do lektury tego jubileuszowego 50. odcinka serii "Proszę na Słowo"

Święci Piotr i Paweł (obraz Pabla Rabiella y Díez de Aux w muzeum w Saragossie), foto: Wikimedia w domenie publicznej 

"Ściął mieczem Jakuba, brata Jana" (Dz 12,2)

   

Św. Jakub Większy jako pierwszy z Apostołów poniósł śmierć męczeńską. Z kolei jego brat św. Jan jako ostatni zmarł, ale inaczej niż pozostali Apostołowie, bo śmiercią naturalną. Jak pamiętamy ich matka prosiła Pana Jezusa, żeby posadził ich obu po swojej prawej i lewej stronie (por. Mt 20,20-28). Nie wiemy czy ostatecznie takie miejsca w Niebie zajmują, ale ciekawe jest to, że obaj w szczególny sposób zapisali się wśród czasów i sposobów, w jakie umierali Apostołowie. Wydaje się, że czasami tak jest, że Chrystus wysłuchuje nawet czysto ludzkich próśb Jezusa i spełnia je może nie w taki sposób w jaki człowiek by chciał, ale na pewno w sposób wyjątkowy.

          Czy dostrzegam sposoby, na jakie w moim życiu działa Bóg?

 

Przeczytaj też: A my ciągle swoje >>>

 

"Anioł Pański otacza szańcem bogobojnych, aby ich ocalić" (Ps 34(33),8)  

 

Piękny to obraz: Anioł Pański krzątający się wokół i chroniący nas. Ten szaniec możemy rozumieć jako łaskę uświęcającą. Gdy decydujemy się na grzech ciężki, wyganiamy Anioła, burzymy ten szaniec i wystawiamy się na pole rażenia wroga, jakim jest diabeł. Nie warto!

          Czy dbam o stan łaski uświęcającej? 

 

Przeczytaj też:  Nie oddawajmy Bożego błogosławieństwa za "miskę soczewicy"! >>>

 

          "W pierwszej mojej obronie nikt przy mnie nie stanął, ale wszyscy mnie opuścili: niech im to nie będzie policzone! Natomiast Pan stanął przy mnie i wzmocnił mnie, aby się przeze mnie dopełniło głoszenie Ewangelii i aby wszystkie narody je posłyszały; wyrwany też zostałem z paszczy lwa" (2 Tm 4,17-18)

        Św. Paweł w tych jednych z najbardziej przejmujących słów w Biblii mówi o dopełnieniu się głoszenia Ewangelii przez niego. W pierwszym odruchu możemy pomyśleć, że głoszeniu Ewangelii Pana Jezusa czegoś brakowało. I tak, i nie. "Brakowało" w tym sensie, że Chrystus, będąc jeszcze na ziemi, zaprosił nas wszystkich do głoszenia Dobrej Nowiny aż po krańce świata. Św. Paweł uczynił to maksymalnie. Jaka to wielka łaska, że Pan Jezus celowo czegoś nie dopełnia od razu, abyśmy mogli z Nim współpracować i z Jego pomocą finalizować dzieła. To trochę tak, jak ktoś, kto daje młotek komuś innemu, aby ten zakończył budowlę ostatnim uderzeniem; albo jak piłkarz, który podaje piłkę innemu, aby ten ukończył akcję.

 

        Czy czuję się współpracownikiem Boga i czy z Nim aktywnie współdziałam?

Przeczytaj też: Gol tuż przed końcowym gwizdkiem >>>

       "Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?»" (Mt 16,15)

        To jedno z najważniejszych pytań Pana Jezusa. A może trochę podobne pytanie powinien zadawać narzeczony narzeczonej i odwrotnie? Pracownik pracodawcy i odwrotnie? Przyjaciel przyjacielowi i vice versa? Tylko wtedy, jeśli odpowiedź będzie szczera i nie będzie zawierała jakiejś dozy prywaty, będzie widać, że ta miłość, relacja w pracy albo przyjaźń są prawdziwe, a nie udawane i egoistyczne.

 

        Co odpowiedziałbyś komuś bliskiemu, gdyby zadał Ci pytanie podobnie do pytania Pana Jezusa?

Przeczytaj też: Stosunek Boga do niewolnictwa >>> 

Przeczytaj też: Potęga uwielbienia >>>

 

Proszę na Słowo [#49] 27.03.2023 >>>

Propozycja tekstu z mojego drugiego bloga Historia Nauczycielką Życia: #116 Od kiedy człowiek to człowiek >>>

Jestem Wam bardzo wdzięczny, że już od 50. odcinków czytacie tę serię!!! Do następnego poczytania!

 

PS Zgodnie z tradycją zapoczątkowaną we wpisie nr 200 >>> pod tym i każdym następnym wpisem znajdziecie zachętę do modlitwy dowolną modlitwą, jeśli możesz to najlepiej Eucharystią, Różańcem św. lub Koronką albo przynajmniej krótkim "Zdrowaś Maryjo"; ale proszę Cię: choć trochę się pomódl! Pomódlmy się w intencjach Pana Jezusa i Maryi, bo oni wiedzą, co w danym momencie jest najlepsze. 
Zapraszam też serdecznie na profile społecznościowe, np. Biblia i Historia. 8 grudnia 2018 r. wystartował InBiRR – Internetowo-Biblijne Róże Różańcowe. Zachęcam Was do wspólnej modlitwy.

Wpis to przede wszystkim Słowo, modlitwa to modlitwa. Pozostał jeszcze czyn. Oczywiście wierzę i mam nadzieję, że każdy wpis jest zachętą do zmiany na lepsze czegoś w czynach, ale poczułem przynaglenie, żeby pod każdym wpisem podrzucać Wam jakąś inicjatywę związaną z szeroko pojętym Słowem Bożym, np. jego głoszenie, co jest bardzo bliskie idei biblijnego rabanowania. Gorąco zachęcam: pomóżmy!

Link do akcji, którą można wesprzeć >>>.

Jeśli przeczytałeś powyższy tekst przynajmniej się pomódl; jeśli możesz, pomóż też materialnie.

Bardzo Cię o to proszę.

Za wszystko serdeczne Bóg zapłać.  

Nie jestem biblistą i nie traktujcie proszę moich refleksji jako oficjalnej wykładni Kościoła, niemniej pragnę całym sercem i tak staram się czynić, aby moje przemyślenia wpisywały się w nauczanie Kościoła rzymskokatolickiego. Głęboko wierzę, że w rozważaniach pomaga i inspiruje Duch Święty.

Podzielcie się w komentarzach własnymi przemyśleniami, udostępnijcie też innym.

Tydzień Biblijny 2023

   Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus i Maryja zawsze Dziewica!

foto z Pixabay

W Tygodniu Biblijnym 2017 urodził się Biblijny Raban. W 2018 r. spotykaliśmy się po raz pierwszy codziennie na rozważaniu Słowa Bożego. W roku 2019 również spotykaliśmy się na Biblijnym Rabanie w ramach Tygodnia Biblijnego. Podobnie było 3 lata temu, 2 lata temu i rok temu. 

A w tym roku? Zajrzyjcie proszę na mojego Facebooka i posty z okresu 23-29 kwietnia 2023 >>> oraz na mojego Twittera z tego okresu >>>.

 

 

PS Zgodnie z tradycją zapoczątkowaną we wpisie nr 200 >>> pod tym i każdym następnym wpisem znajdziecie zachętę do modlitwy dowolną modlitwą, jeśli możesz to najlepiej Eucharystią, Różańcem św. lub Koronką albo przynajmniej krótkim "Zdrowaś Maryjo"; ale proszę Cię: choć trochę się pomódl! Pomódlmy się w intencjach Pana Jezusa i Maryi, bo oni wiedzą, co w danym momencie jest najlepsze. 

Zapraszam też serdecznie na profile społecznościowe, np. Biblia i Historia. 8 grudnia 2018 r. wystartował InBiRR – Internetowo-Biblijne Róże Różańcowe. Zachęcam Was do wspólnej modlitwy.

Wpis to przede wszystkim Słowo, modlitwa to modlitwa. Pozostał jeszcze czyn. Oczywiście wierzę i mam nadzieję, że każdy wpis jest zachętą do zmiany na lepsze czegoś w czynach, ale poczułem przynaglenie, żeby pod każdym wpisem podrzucać Wam jakąś inicjatywę związaną z szeroko pojętym Słowem Bożym, np. jego głoszenie, co jest bardzo bliskie idei biblijnego rabanowania. Gorąco zachęcam: pomóżmy!

Link do akcji, którą można wesprzeć >>>.

Jeśli przeczytałeś powyższy tekst przynajmniej się pomódl; jeśli możesz, pomóż też materialnie.

Bardzo Cię o to proszę.

Za wszystko serdeczne Bóg zapłać.  

Nie jestem biblistą i nie traktujcie proszę moich refleksji jako oficjalnej wykładni Kościoła, niemniej pragnę całym sercem i tak staram się czynić, aby moje przemyślenia wpisywały się w nauczanie Kościoła rzymskokatolickiego. Głęboko wierzę, że w rozważaniach pomaga i inspiruje Duch Święty.

Podzielcie się w komentarzach własnymi przemyśleniami, udostępnijcie też innym.

 

#Wielki Post 2023 #1 | #MyśliWielkopostne

  

#MyśliWielkopostne, czyli rabanowanie w mediach społecznościowych

Szczęść Boże!

Pewnie zauważyliście, w tym roku nasze wielkopostne rabanowanie przybrało nieco inny charakter. Przeniosło się głównie do mediów społecznościowych. Codziennie w okresie Wielkiego Postu na profilach Biblia i Historia na Facebooku >>> i Twitterze >>> mogliście znaleźć króciutką myśl, których zbiór tworzy #MyśliWielkopostne.

To coś w rodzaju urywków duszy, porcja migawek płynących jak wierzę z natchnienia Ducha Świętego.

Kto jeszcze ich nie czytał, gorąco zachęcam do śledzenia.

A Wam jakie myśli wielkopostne chodziły po głowie?

Podzielcie się w komentarzach własnymi przemyśleniami już w kontekście Wielkiejnocy. Używajcie proszę hasztaga #MyśliWielkopostne, ale też hadztaga #Wielkanoc.

foto z Pixabay

 

Zadanie na Wielkanoc:

Niech zadaniem wielkanocnym w tym roku będzie np. dzielenie się myślami wielkanocnymi; hashtag #MyśliWielkanocne :)

PS Życzę Wam wszystkim i sobie błogosławionego czasu świętowania Zmartwychwstania Pana Jezusas!

 

Zachęcam również do lektury wielkopostnych serii z lat minionych >>>

 

PS Zgodnie z tradycją zapoczątkowaną we wpisie nr 200 >>> pod tym i każdym następnym wpisem znajdziecie zachętę do modlitwy dowolną modlitwą, jeśli możesz to najlepiej Eucharystią, Różańcem św. lub Koronką albo przynajmniej krótkim "Zdrowaś Maryjo"; ale proszę Cię: choć trochę się pomódl! Pomódlmy się w intencjach Pana Jezusa i Maryi, bo oni wiedzą, co w danym momencie jest najlepsze. 
Zapraszam też serdecznie na profile społecznościowe, np. Biblia i Historia. 8 grudnia 2018 r. wystartował InBiRR – Internetowo-Biblijne Róże Różańcowe. Zachęcam Was do wspólnej modlitwy.

Wpis to przede wszystkim Słowo, modlitwa to modlitwa. Pozostał jeszcze czyn. Oczywiście wierzę i mam nadzieję, że każdy wpis jest zachętą do zmiany na lepsze czegoś w czynach, ale poczułem przynaglenie, żeby pod każdym wpisem podrzucać Wam jakąś inicjatywę związaną z szeroko pojętym Słowem Bożym, np. jego głoszenie, co jest bardzo bliskie idei biblijnego rabanowania. Gorąco zachęcam: pomóżmy!

Link do akcji, którą można wesprzeć >>>.

Jeśli przeczytałeś powyższy tekst przynajmniej się pomódl; jeśli możesz, pomóż też materialnie.

Bardzo Cię o to proszę.

Za wszystko serdeczne Bóg zapłać.  

Nie jestem biblistą i nie traktujcie proszę moich refleksji jako oficjalnej wykładni Kościoła, niemniej pragnę całym sercem i tak staram się czynić, aby moje przemyślenia wpisywały się w nauczanie Kościoła rzymskokatolickiego. Głęboko wierzę, że w rozważaniach pomaga i inspiruje Duch Święty.

Podzielcie się w komentarzach własnymi przemyśleniami, udostępnijcie też innym.

Proszę na Słowo [#49] 27.03.2023

Czytania z dnia wraz z komentarzami >>> 

27 marca 2023 - Dzień Powszedni, rok A, I

Serdecznie zapraszam na Słowo!

foto z Pixabay

"A Pan wysłuchał jej głosu. Gdy ją prowadzono na stracenie, wzbudził Bóg świętego ducha w młodzieńcu imieniem Daniel. Zawołał on donośnym głosem: «Jestem czysty od jej krwi!» Cały zaś lud zwrócił się do niego, mówiąc: «Co oznacza to słowo, które wypowiedziałeś?» On zaś powstawszy wśród nich powiedział: «Czy tak bardzo jesteście nierozumni, synowie Izraela, że skazujecie córkę izraelską bez dochodzenia i pewności? Wróćcie do sądu, bo ci ją fałszywie obwinili»" (Dn 13,44-49).

   

Daniel miał odwagę stanąć w obronie niewinnie oskarżonej Zuzanny. Tej odwagi zabrakło Piłatowi, który skazał niewinnego Jezusa. Daniel wykazał bezpodstawność i sprzeczność fałszywych oskarżeń, Piłat tego nie uczynił, ale wystraszył się utraty władzy. Piłat umył ręce teatralnie, choć był winien krwi Jezusa. Daniel nie musiał umywać rąk, bo po prostu był czysty od jej krwi. To trochę podobnie jak w kazaniu na Górze, gdzie Jezus zachęcał, żeby w ogóle nie przysięgać, ale po prostu być człowiekiem prawdomównym (por. Mt 5,37). Będąc prawdomównym, nie trzeba odgrywać różnych "teatrów".

          A czy my w naszym życiu mamy odwagę stać po stronie prawdy?

 

Przeczytaj też: #1mitołamacz Duch czy litera? >>>

 

"Chociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. Twój kij i Twoja laska są tym, co mnie pociesza" (Ps 23(22),4)  

 

Człowiek, który ma nieodpowiedni obraz Boga, może postrzegać kij i laskę Boga jako narzędzia do karania, jeśli tylko ktoś odstąpi choćby na krok od Bożych praw. Tymczasem człowiek, który widzi Boga w prawdzie, jako kochającego Ojca i Pasterza, wie, że kij i laska nie służą do bicia owiec, ale odstraszania wrogów; w tym przypadku grzechów człowieka. 

          Czy postrzegam Boga jako wroga nie mnie, ale moich grzechów? 

 

Przeczytaj też:  Niewinny na krzyż, winni do Nieba >>>

 

          "A ona odrzekła: «Nikt, Panie!» Rzekł do niej Jezus: «I Ja ciebie nie potępiam. - Idź, a od tej chwili już nie grzesz!»" (J 8,11)

        Słowa Jezusa są doskonałym odbiciem prawdy o Bożej sprawiedliwości i miłosierdziu jednocześnie. Z jednej strony Jezus uwalnia kobietę od grzechu, a z drugiej poleca, aby już więcej nie grzeszyła. Nie bagatelizuje grzechu, a jednocześnie wskazuje jasno, że człowiek skruszony może zawsze liczyć na Boże Miłosierdzie.

Zadziwia postawa Jezusa. W pierwszym czytaniu starcy fałszywie oskarżyli kobietę, Daniel natomiast stanął w jej obronie, a polecił ukarać winnych, natomiast Jezus doprowadza prawo miłości do pełni, bo przebacza winnej i jednocześnie weryfikuje opinię oskarżycieli (tym razem nie fałszywych!) o sobie samych wskazując, że oni także nie są bez winy.

 

        Jak w moim życiu na co dzień wcielam w życie Bożą sprawiedliwość i miłosierdzie?

Przeczytaj też: O (nie)jedzeniu i (nie)dotykaniu owoców >>>

 

Przeczytaj też: Wielki Post 2022 #6 | Ty też jesteś zwycięzcą >>>

 

Proszę na Słowo [#48] 28.02.2023 >>>

Propozycja kolejnego tekstu z Biblijnego Rabanu: #49 We Wspólnocie idziemy do Nieba >>>

Do następnego poczytania!

 

PS Zgodnie z tradycją zapoczątkowaną we wpisie nr 200 >>> pod tym i każdym następnym wpisem znajdziecie zachętę do modlitwy dowolną modlitwą, jeśli możesz to najlepiej Eucharystią, Różańcem św. lub Koronką albo przynajmniej krótkim "Zdrowaś Maryjo"; ale proszę Cię: choć trochę się pomódl! Pomódlmy się w intencjach Pana Jezusa i Maryi, bo oni wiedzą, co w danym momencie jest najlepsze. 
Zapraszam też serdecznie na profile społecznościowe, np. Biblia i Historia. 8 grudnia 2018 r. wystartował InBiRR – Internetowo-Biblijne Róże Różańcowe. Zachęcam Was do wspólnej modlitwy.

Wpis to przede wszystkim Słowo, modlitwa to modlitwa. Pozostał jeszcze czyn. Oczywiście wierzę i mam nadzieję, że każdy wpis jest zachętą do zmiany na lepsze czegoś w czynach, ale poczułem przynaglenie, żeby pod każdym wpisem podrzucać Wam jakąś inicjatywę związaną z szeroko pojętym Słowem Bożym, np. jego głoszenie, co jest bardzo bliskie idei biblijnego rabanowania. Gorąco zachęcam: pomóżmy!

Link do akcji, którą można wesprzeć >>>.

Jeśli przeczytałeś powyższy tekst przynajmniej się pomódl; jeśli możesz, pomóż też materialnie.

Bardzo Cię o to proszę.

Za wszystko serdeczne Bóg zapłać.  

Nie jestem biblistą i nie traktujcie proszę moich refleksji jako oficjalnej wykładni Kościoła, niemniej pragnę całym sercem i tak staram się czynić, aby moje przemyślenia wpisywały się w nauczanie Kościoła rzymskokatolickiego. Głęboko wierzę, że w rozważaniach pomaga i inspiruje Duch Święty.

Podzielcie się w komentarzach własnymi przemyśleniami, udostępnijcie też innym.

Proszę na Słowo [#48] 28.02.2023

 Czytania z dnia wraz z komentarzami >>> 

28 lutego 2023 - Dzień Powszedni, rok A, I

Słowo na dziś. Serdecznie zapraszam!

foto z Pixabay

"Podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego, tak słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa" (Iz 55,10-11).

   

To są słowa niosące wielką nadzieję. Jeśli wierzymy w to, a wierzymy, że do każdego z nas Bóg mówi: "Kocham Cię!" to mamy prawo mieć wielką nadzieję, że to słowo nie spocznie, dopóki nie doprowadzi nas do pełni Miłości, czyli do Boga, do nieba. Jeśli tylko naszą wolą przyjmujemy tę Miłość i odpowiadamy na nią, możemy czuć się bezpiecznie. Dzięki Ci, Panie!

          Czy dziękujemy za to Panu?  

 

Przeczytaj też:  #4radośnik Przynaglenie Miłości przyczyną Radości >>>

 

"Oblicze Pana [zwraca się] przeciw źle czyniącym, by pamięć o nich wygładzić z ziemi" (Ps 34(33),18) 

Jeśli tego źle czyniącego porównamy do jakiegoś zła w nas samych to ufając Bogu i nawracając się możemy mieć pewność, że Pan zniszczy w nas to zło i nie tylko On nie będzie o nim pamiętał, ale jeśli Mu to zło oddamy, to wtedy zostanie ono zgładzone z ziemi mojego wnętrza.

          Czy oddaję Bogu moje grzechy szczególnie w sakramencie pokuty i pojednania? 

 

Przeczytaj też:  #5mitołamacz Jedyny taki ktoś we wszechświecie >>>

 

          "Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom, i Ojciec wasz nie przebaczy wam waszych przewinień" (Mt 6,15)

        Czy Bóg jest małostkowy, że stawia taki warunek? Bynajmniej! Chodzi o to, że jeśli z serca nie            przebaczymy bliźnim, nie będziemy mieć serca wolnego, aby przyjąć Boże przebaczenie.

 

Nad czym pracuję w tym Wielkim Poście? Może nad przebaczeniem...?

Przeczytaj też: #18 Przyznaję się pokornie do tego, drodzy Czytelnicy >>>

 

Przeczytaj też: Wielki Post 2022  #2 | Odwieczne zwycięstwo >>>

 

Proszę na Słowo [#47] 31.01.2023 >>>

Propozycja kolejnego tekstu z Biblijnego Rabanu: #1 Niespodzianka dla opornych i nie tylko >>>

Do następnego poczytania!

 

PS Zgodnie z tradycją zapoczątkowaną we wpisie nr 200 >>> pod tym i każdym następnym wpisem znajdziecie zachętę do modlitwy dowolną modlitwą, jeśli możesz to najlepiej Eucharystią, Różańcem św. lub Koronką albo przynajmniej krótkim "Zdrowaś Maryjo"; ale proszę Cię: choć trochę się pomódl! Pomódlmy się w intencjach Pana Jezusa i Maryi, bo oni wiedzą, co w danym momencie jest najlepsze. 
Zapraszam też serdecznie na profile społecznościowe, np. Biblia i Historia. 8 grudnia 2018 r. wystartował InBiRR – Internetowo-Biblijne Róże Różańcowe. Zachęcam Was do wspólnej modlitwy.

Wpis to przede wszystkim Słowo, modlitwa to modlitwa. Pozostał jeszcze czyn. Oczywiście wierzę i mam nadzieję, że każdy wpis jest zachętą do zmiany na lepsze czegoś w czynach, ale poczułem przynaglenie, żeby pod każdym wpisem podrzucać Wam jakąś inicjatywę związaną z szeroko pojętym Słowem Bożym, np. jego głoszenie, co jest bardzo bliskie idei biblijnego rabanowania. Gorąco zachęcam: pomóżmy!

Link do akcji, którą można wesprzeć >>>.

Jeśli przeczytałeś powyższy tekst przynajmniej się pomódl; jeśli możesz, pomóż też materialnie.

Bardzo Cię o to proszę.

Za wszystko serdeczne Bóg zapłać.  

Nie jestem biblistą i nie traktujcie proszę moich refleksji jako oficjalnej wykładni Kościoła, niemniej pragnę całym sercem i tak staram się czynić, aby moje przemyślenia wpisywały się w nauczanie Kościoła rzymskokatolickiego. Głęboko wierzę, że w rozważaniach pomaga i inspiruje Duch Święty.

Podzielcie się w komentarzach własnymi przemyśleniami, udostępnijcie też innym.